Voorafgaande aan de sluiting van de Thomaskerk op 23 juni heeft de gemeente het afscheid van haar kerkgebouw in woorden en daden, in herinneringen en dankbaarheid, vorm willen geven. Om het onder ogen te zien en samen te beleven. Het is beslist geen feestje, dat is glashelder, maar we konden het met elkaar vieren in de liturgische zin van het woord: voor Gods aangezicht. Niet loodzwaar, gelukkig niet. Eerder spelend als kinderen. We hebben gezongen tot het dak er bijna afging, vertrouwde en geliefde liederen. We hebben elkaar de ruimte gegeven voor een wens, een gedicht, een herinnering, een bemoediging, een zegen. Er was een heerlijke maaltijd, die voor één keer niet uit eigen keuken kwam. Het gedenkboekje van de Thomas is aangeboden. Zonder twijfel het mooiste boekje van Den Haag, sterke vormgeving, sterke foto’s, die de schoonheid van de Thomas goed laten uitkomen, en een dvd met foto’s, film, gemeentezang en tekst. Het boekje is voor € 5,- te bestellen bij ondergetekende of bij de scriba van de Thomas, mw. Wil Ouburg, zolang de voorraad strekt.

ThomaskerkEn toen kwam de koffer in beeld. Zoals de Here God onze hoop en ons vrezen in zijn oren vouwt (wist u dat?), zo hebben we de Thomas symbolisch opgevouwen en in een reiskoffer gestopt. Wij gaan op reis en nemen mee: een strijkbout? Nee. Een bijbel, een liedboek, een bord en een beker? Ja. Niet dat ergerlijke bordje ‘gereserveerd’, wel een Thomasicoon. Het voelde alsof de koffer op de ark van het verbond lijkt, maar dan iets minder heilig. Op de 23e juni gaat de deur van de Thomas dicht en trekken we met paaskaars en koffer de woestijn in. Gods volk onderweg, zo letterlijk als het maar kan zijn. We zijn op weg naar het beloofde land, dat hopen we. De tussenstations onderweg daarnaartoe zullen nu voor de gemeenteleden van de Thomas verschillend zijn. De gemeente raakt verstrooid. De koffer, de Thomasark, dat malle ding op kromme pootjes, wordt een week later binnen gedragen in de Shalomkerk. Dat de Allerhoogste ook nu onze hoop en ons vrezen in zijn oren zal vouwen, is het gebed dat hoort bij het spel met de koffer.

Dolf Tielkemeijer

Afscheid Thomaskerk